Çim tanımlayıcı

Çim tanımlayıcı, yaprak, küme ve tohum başı fotoğraflarından çimin adını bulur. İlk bakışta çim türleri birbirine benzeyebilir; ancak çim alanı çimleri, süs çimleri ve yabancı otlar bakım, biçme ve kontrol açısından önemli farklılıklara sahiptir. Neye bakacağınızı bildiğinizde aralarındaki farkları görmek kolaylaşır.

Bu sayfa, ev sahiplerinin çim alanlarındaki çimi belirlemesine, bahçıvanların bir süs çimini tanımasına ve herkesin istediği bir bitkiyi sonradan çıkan yabancı ottan ayırmasına yardımcı olur. Bir yaprağın yakın çekimini ve bitkinin nasıl büyüdüğünü gösteren daha geniş bir görüntüyü yükleyin. Araç, çimleri birbirinden ayıran özellikleri inceler.

Tanımlama küçük ayrıntılara bağlı olduğundan en iyi sonuç; yaprağın net bir fotoğrafı, tüm kümenin veya alanın görüntüsü ve çim çiçek açtıysa tohum başıyla alınır. İklimi ve yetiştiği yeri ekleyin; bölge ve mevsim, olası çim türlerini büyük ölçüde etkiler.

Çim tanımlamasını üç özellik yönlendirir. Yaprak; genişlik, renk, uç biçimi ve doku hakkında ipucu verir; ayrıca düz, katlanmış veya kıvrılmış olup olmadığını gösterir. İnce ve yumuşak yapraklarla geniş ve kaba yapraklar, kısa biçilmiş bir çim alanda bile farklı türlere işaret eder.

Büyüme biçimi, bitkinin nasıl yayıldığını anlatır. Kümelenen çimler zamanla genişleyen sık kümeler oluşturur; sürünücü çimler ise toprak üstünde gövdeler veya toprak altında rizomlar göndererek kesintisiz bir örtü meydana getirir. Bu ayrım birçok çim alanı çimini birbirinden ayırır ve bir türün alanı ne kadar hızlı dolduracağını veya istila edeceğini gösterir.

Tohum başı, yani tohum taşıyan çiçek bölümü, bulunduğunda en ayırt edici özelliktir. Sık ve silindirik bir başak, açık ve havadar bir salkım ya da tek bir noktadan yayılan parmak biçimli başakçıklar farklı gruplara aittir. Tohum başının fotoğrafı çoğu zaman genel bir tahmini belirli bir ada dönüştürür.

Çimlerle ilgili soruların çoğu çim alanları hakkındadır. Serin mevsim çim alanı çimleri olan uzun boylu yumakotu, çok yıllık İngiliz çimi ve Kentucky salkımotu daha serin iklimlerde iyi gelişir ve ilkbahar ile sonbaharda yeşil kalır. Sıcak mevsim çim alanı çimleri olan Bermuda çimi, zoysia ve St. Augustine çimi sıcak bölgelerde baskın olur ve kışın dinlenmeye geçer. Her birinin kendine özgü yaprak dokusu ve yayılma biçimi vardır.

Buna karşılık çimsi yabancı otlar, belirtilerini bildiğinizde daha kolay bulunur. Parmak darısı yazın düz kümeler hâlinde yayılır, yıllık salkımotu serin havalarda soluk tohum başları oluşturur ve gerçek çim olmayan sazlar çevresindeki çim alandan daha hızlı büyüyüp daha parlak yeşil görünebilir.

Bitkinin istenen bir çim alanı çimi mi yoksa alana giren bir yabancı ot mu olduğu; gübrelemeyi, biçim yüksekliğini ve yabancı otla mücadele yöntemini belirler. Önce hangi çime sahip olduğunuzu belirlemek, doğru bakımın veya kontrolün ilk adımıdır.

Çim gibi görünen her bitki gerçek bir çim değildir ve tanımlayıcı bu farkı dikkate alır. Klasik kural şöyle özetlenir: sazların kenarları vardır, kofalar yuvarlaktır, çimlerin boğumları vardır. Gerçek çimlerin boğumları şişkin, gövdeleri yuvarlak ve içi boştur; yaprakları iki sıra hâlinde dizilir. Sazların gövdeleri dolu ve üçgen kesitlidir; gövdeyi parmaklarınızın arasında yuvarlayarak bu şekli hissedebilirsiniz. Kofaların gövdeleri yuvarlak ve yumuşak özle doludur; çoğu nemli yerlerde yetişir.

Bu ayrım önemlidir; çünkü sazlar ve sulak alan kofaları çoğu zaman çimlerle karıştırılır ve yanlış yöntemlerle kontrol edilir. Gövdenin, mümkünse enine kesitle birlikte, fotoğrafını çekmek bitkinin hangi gruba ait olduğunu hızla gösterir.

Şüphe duyduğunuzda gövde biçimini yaprak ve varsa tohum başıyla birlikte fotoğraflayın. Bitkiyi önce doğru familyaya yerleştirmek, tanımlamanın geri kalanını çok daha güvenilir hâle getirir.