Αναγνωριστικό δέντρων

Το αναγνωριστικό δέντρων ονομάζει ένα δέντρο από φωτογραφία του φύλλου, του φλοιού ή του συνολικού σχήματός του. Τα δέντρα αναγνωρίζονται από πολλά στοιχεία ταυτόχρονα και όσο περισσότερα μπορείτε να δείξετε τόσο πιο ακριβές γίνεται το αποτέλεσμα. Τα φύλλα και οι βελόνες αποκαλύπτουν σχήμα, άκρες, νευρώσεις και διάταξη· ο φλοιός προσθέτει χρώμα και υφή που διαρκούν όλο τον χρόνο· και η κόμη με το μοτίβο διακλάδωσης περιγράφουν τη συνολική μορφή του δέντρου.

Αυτή η σελίδα βοηθά πεζοπόρους να ονομάσουν ένα δέντρο στο μονοπάτι, ιδιοκτήτες να αναγνωρίσουν τι φυτρώνει στην αυλή τους και μαθητές να δουλέψουν με μια συλλογή φύλλων. Δεν χρειάζεται να φτάσετε στην κορυφή ή να γνωρίζετε βοτανική για να ξεκινήσετε· απλώς καταγράψτε ό,τι μπορείτε να δείτε από το έδαφος.

Επειδή κανένα μεμονωμένο χαρακτηριστικό δεν ονομάζει κάθε δέντρο, η ισχυρότερη αναγνώριση συνδυάζει φωτογραφία φύλλου, φωτογραφία φλοιού και μια λήψη ολόκληρου του δέντρου από απόσταση, μαζί με τυχόν βελανίδια, κώνους, σπόρους ή άνθη πάνω ή κάτω από αυτό.

Τα φύλλα είναι συχνά ο γρηγορότερος δρόμος προς το όνομα ενός δέντρου. Ξεκινήστε εξετάζοντας αν το φύλλο είναι πλατύ και επίπεδο ή αν είναι βελόνα ή λέπι. Στα πλατύφυλλα δέντρα σημειώστε το περίγραμμα, αν η άκρη είναι λεία, οδοντωτή ή λοβωτή και αν το φύλλο είναι απλό ή αποτελείται από πολλά φυλλάρια. Έπειτα ελέγξτε τη διάταξη: φύλλα και οφθαλμοί που βρίσκονται αντικριστά δείχνουν μια μικρή ομάδα δέντρων, όπως τα σφενδάμια και οι φράξοι, ενώ η εναλλασσόμενη διάταξη είναι πολύ συχνότερη.

Στα κωνοφόρα κοιτάξτε πώς είναι στερεωμένες οι βελόνες. Βελόνες σε δεσμίδες των δύο, τριών ή πέντε υποδεικνύουν πεύκα· μονές επίπεδες βελόνες υποδεικνύουν έλατα· και κοντά λεπιόμορφα φύλλα υποδεικνύουν κέδρους ή κυπαρίσσια. Το σχήμα και το μέγεθος των κώνων περιορίζουν ακόμη περισσότερο τις πιθανότητες.

Φωτογραφίστε ένα ώριμο φύλλο και από τις δύο πλευρές και δείξτε πώς κάθονται αρκετά φύλλα πάνω στο κλαδάκι. Αποφύγετε την αναγνώριση από ένα μόνο πεσμένο φύλλο στο έδαφος, γιατί μπορεί να έχει φυσήξει από εντελώς διαφορετικό δέντρο.

Ο φλοιός είναι ένα υποτιμημένο στοιχείο και ένα από τα λίγα που είναι διαθέσιμα κάθε εποχή. Μια καλή φωτογραφία του φλοιού ενός δέντρου καταγράφει χρώμα, υφή και μοτίβο: λείο ή τραχύ, αυλακωμένο ή πλακοειδές, λεπτό και απολεπιζόμενο ή σπασμένο σε φολίδες. Ορισμένα δέντρα, όπως οι σημύδες και οι πλάτανοι, αναγνωρίζονται σχεδόν μόνο από τον φλοιό, ενώ άλλα χρειάζονται φλοιό μαζί με φύλλο ή καρπό για επιβεβαίωση.

Ο φλοιός αλλάζει όσο γερνά το δέντρο, γι’ αυτό φωτογραφίστε ένα ώριμο τμήμα του κύριου κορμού και όχι ένα νεαρό κλαδάκι ή το σημείο όπου ανοίγουν οι ρίζες. Παρατηρήστε το χρώμα τόσο στη σκιά όσο και στο άμεσο φως, επειδή η υγρασία και οι λειχήνες μπορούν να κρύψουν τον πραγματικό τόνο.

Συνδυάστε τον φλοιό με ένα κλαδάκι που δείχνει οφθαλμούς και ουλές φύλλων, καθώς και με τη συνολική σιλουέτα του δέντρου. Έτσι το αναγνωριστικό ξεχωρίζει δέντρα που μοιράζονται το σχήμα του φύλλου αλλά διαφέρουν σαφώς στον τρόπο που σχηματίζεται ο φλοιός τους.

Οι περισσότερες αναζητήσεις αφορούν μια χούφτα γνώριμων δέντρων και το καθένα έχει ένα χαρακτηριστικό που αξίζει να μάθετε. Οι βελανιδιές φέρουν βελανίδια και συνήθως έχουν λοβωτά φύλλα, με στρογγυλούς λοβούς ή άκρες σαν τρίχες. Τα σφενδάμια έχουν αντίθετα παλαμοειδή λοβωτά φύλλα και ζεύγη πτερωτών σπόρων που περιστρέφονται καθώς πέφτουν. Τα πεύκα κρατούν τις βελόνες τους σε δεσμίδες και παράγουν ξυλώδεις κώνους, ενώ τα έλατα και οι ερυθρελάτες φέρουν μονές βελόνες.

Άλλα συχνά ευρήματα είναι η φράξος, με σύνθετα φύλλα και αντίθετη διακλάδωση· η φτελιά, με ασύμμετρες βάσεις φύλλων και οδοντωτές άκρες· η σημύδα, με λεπτό φλοιό που ξεφλουδίζει· και ο φοίνικας, με βενταλιοειδή ή πτεροειδή φύλλα. Τα οπωροφόρα, όπως η μηλιά, η κερασιά και η αχλαδιά, αναγνωρίζονται συχνά από τα άνθη και τους καρπούς τους όσο και από τα φύλλα τους.

Όταν μπορείτε, προσθέστε τον καρπό, τον κώνο ή το άνθος που αντιστοιχεί στο δέντρο, επειδή αυτά τα αναπαραγωγικά χαρακτηριστικά είναι συνήθως το στοιχείο που ξεχωρίζει είδη με ίδιο περίγραμμα φύλλου.

Η πιο αξιόπιστη αναγνώριση δέντρου προκύπτει από ένα μικρό, σκόπιμα τραβηγμένο σύνολο φωτογραφιών. Ξεκινήστε με ολόκληρο το δέντρο, ώστε να φαίνονται το ύψος, το σχήμα της κόμης και η διακλάδωση. Πλησιάστε για ένα ώριμο φύλλο ή μια δέσμη βελονών από τις δύο πλευρές και έπειτα τραβήξτε ένα καθαρό τμήμα φλοιού του κορμού. Ολοκληρώστε με τυχόν καρπούς, σπόρους, κώνους, άνθη ή χειμερινούς οφθαλμούς που βρίσκετε πάνω ή κάτω από το δέντρο.

Κρατήστε κάθε λήψη καθαρή και με φυσικό φωτισμό και προσθέστε ένα αντικείμενο ως κλίμακα για μικρούς οφθαλμούς, σπόρους ή αγκάθια. Δείξτε ότι το φύλλο, ο καρπός ή ο κώνος ανήκει πράγματι στο δέντρο μπροστά σας και όχι σε κάτι που έπεσε από γειτονικό δέντρο.

Προσθέστε την τοποθεσία, το ενδιαίτημα και αν το δέντρο φαίνεται φυτεμένο ή άγριο. Τα καλλιεργούμενα και τα δέντρα των δρόμων συχνά αναπτύσσονται πολύ έξω από τη φυσική τους εξάπλωση, οπότε αυτό το πλαίσιο βοηθά το αναγνωριστικό να σταθμίσει ποια είδη είναι πραγματικά πιθανά εκεί όπου βρίσκεστε.